Μαρία Στογιάννου
Δημοσιεύθηκε σε Blog

Υπερθυρεοειδισμός Γάτας

Ο Υπερθυρεοειδισμός είναι μια μεταβολική διαταραχή, η οποία οφείλεται στην υπερέκκριση θυρεοειδών ορμονών. Αποτελεί συχνή νόσο των ενήλικων γατών άνω των 4 ετών.

Θυρεοειδής αδένας

Ο θυρεοειδής αδένας βρίσκεται στην περιοχή του λαιμού (στο πρώτο ή δεύτερο ημικρίκιο της τραχείας). Αποτελείται από δύο πλάγιους λοβούς και από ένα μικρότερο κεντρικό που τους συνδέει (στη γάτα κάθε λοβός-φυσιολογικά-είναι στο μέγεθος ενός μαγειρεμένου κόκκου ρυζιού).

Στο θυρεοειδή αδένα παράγονται οι ορμόνες: θυροξίνη (Τ4), τριιωδιοθυρονίνη (Τ3), και καλσιτονίνη (συμμετέχει στους μηχανισμούς διατήρησης της σταθερής συγκέντρωσης ασβεστίου στον οργανισμό). Οι ορμόνες Τ4 και Τ3 έχουν ως ρόλο την αύξηση του μεταβολισμού στους περισσότερους ιστούς του οργανισμού, κυρίως σε καρδιά, συκώτι, νεφρούς, πάγκρεας, μύες, επιδερμίδα, σιαλογόνους αδένες, πρόσθιο λοβό υπόφυσης.

Αιτιολογία Υπερθυρεοειδισμού

Στις περισσότερες περιπτώσεις ο υπερθυρεοειδισμός οφείλεται στην υπερλειτουργία του αδένα λόγω της ύπαρξης καλοηθών όγκων, ένα πολύ μικρό ποσοστό περιστατικών έχει ως αιτία κακοήθεις όγκους (1-3%).

Συμπτώματα που βλέπουμε στη Γάτα μας

Λόγω του ότι οι θυρεοειδείς ορμόνες έχουν μεγάλη συμμετοχή στο ρυθμό του μεταβολισμού του οργανισμού, ένα τυπικό σύμπτωμα είναι η Απώλεια Σωματικού Βάρους, παρ’ ότι η Όρεξη είναι αυξημένη. Επίσης, μερικές γάτες εμφανίζουν Πολυουρία-Πολυδιψία.

Μια ισχυρή ένδειξη είναι η εμφάνιση Υπερκινητικότητας. Η Γάτα μας δίνει την εντύπωση ότι είναι πολύ δραστήρια για την ηλικία της. Παρ’ ότι μπορεί να μας χαροποιεί αυτή η συμπεριφορά της γάτας, πρέπει να κατανοούμε τις αρνητικές επιπτώσεις που κρύβει (υπερφόρτωση του έργου της Καρδιάς, των Μυών και του Δέρματος).

Άλλες Διαταραχές της συμπεριφοράς που μπορεί να διαπιστώσουμε είναι η Επιθετικότητα, γενικευμένος Μυϊκός τρόμος, Διαταραχή του κύκλου του ύπνου (κοιμούνται λιγότερο), Στρεσάρονται ευκολότερα, και πιο σπάνια μπορεί να εμφανίσουν Επιληπτικές κρίσεις.

Κατά την Κλινική εξέταση ο Κτηνίατρος μπορεί να εντοπίσει αυξημένο καρδιακό ρυθμό, ή αρρυθμίες. Στο 90% των περιστατικών κατά την ψηλάφηση του λαιμού διαπιστώνεται η ύπαρξη μάζας.

Διαταραχές του Πεπτικού συστήματος (εμετοί, διάρροιες, αυξημένος αριθμός κενώσεων) και των Οφθαλμών (κυρίως του αμφιβληστροειδή) μπορεί να συνυπάρχουν.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχει ένα ποσοστό 5-15%, το οποίο εμφανίζει μια τελείως διαφορετική εικόνα από την αναμενόμενη. Η Γάτα είναι Ληθαργική, Ανόρεκτη, με ή χωρίς Κάμψη της κεφαλής.

Διάγνωση

Στα περισσότερα περιστατικά τα αποτελέσματα της μέτρησης της θυρεοειδούς ορμόνης (Τ4) στο αίμα είναι διαγνωστικά.

Παρ’ όλα αυτά, λόγω της επίδρασης του Υπερθυρεοειδισμού και στ’ άλλα όργανα του σώματος, καθώς και για τον αποκλεισμό άλλων σοβαρών καταστάσεων προτείνονται: Γενική αίματος, Έλεγχος Βιοχημικών παραμέτρων ενδεικτικών της λειτουργίας του Ήπατος και των Νεφρών, Γενική εξέταση ούρου, Έλεγχος για τα νοσήματα FeLV και FIV στη γάτα, και διάφορες απεικονιστικές εξετάσεις.

Υπερθυρεοειδισμός και Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια

Όπως ο Υπερθυρεοειδισμός, συχνό νόσημα στις ενήλικες Γάτες αποτελεί και η Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια (ΧΝΑ), γι’ αυτό πολλές φορές συνυπάρχουν. Είναι σημαντικό να μπορέσουμε να διαγνώσουμε την συνύπαρξη της ΧΝΑ, γιατί η νόσος αυτή των νεφρών αντισταθμίζεται από τον Υπερθυρεοειδισμό. Στην αντιμετώπιση τους, ανάλογα με το περιστατικό, ο Κλινικός Κτηνίατρος θα αποφασίσει αν θα ξεκινήσει αγωγή για τον Υπερθυρεοειδισμό σε ζώο με ΧΝΑ, ή όχι, καθώς η ρύθμιση του θυρεοειδή καταργεί τη μερική υποστήριξη των νεφρών, οι οποίοι σ’ αυτή την κατάσταση υπολειτουργούν.

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Για τη θεραπεία υπάρχουν οι εξής επιλογές:

1. Αντιθυρεοειδικά φάρμακα
Η χορήγηση Αντιθυρεοειδικών φαρμάκων αποτελεί τη συχνότερη επιλογή, γιατί η πρόσβαση στα φάρμακα είναι εύκολη και τα αποτελέσματα, στα περισσότερα περιστατικά, είναι καλά. Η χορήγηση της αγωγής είναι καθημερινή, ενώ τους πρώτους μήνες θα χρειαστεί να ‘ρχεστε στην Κλινική για την εκτίμηση της γενικής κατάστασης, και της προόδου του ζώου. Έπειτα, περιοδικά για τα καθορισμένα check-up.

Στις Γάτες που εμφανίζουν παρενέργειες από τα φάρμακα (Ανορεξία, Εμετοί, Ληθαργικότητα κ.ά.), κι αν αυτές δεν αυτοπεριοριστούν, οφείλουμε να διακόψουμε τη χορήγηση και να προχωρήσουμε στην επιλογή μιας άλλης θεραπείας. Οι παρενέργειες εμφανίζονται εντός του πρώτου τριμήνου από την έναρξη της θεραπείας.

2. Θυρεοειδεκτομή
Αποτελεί τελευταία επιλογή λόγω των μετεγχειρητικών επιπλοκών, αλλά και της μη αποτελεσματικής εξάλειψης της Νόσου (70% των περιστατικών μετά από μήνες ή χρόνια επανεμφανίζουν το πρόβλημα).

3. Χρήση Ραδιενεργού Ιωδίου
Η καλύτερη μέθοδος αντιμετώπισης, όμως το κόστος είναι υψηλό, και η εφαρμογή της προϋποθέτει η Κλινική να ‘χει άδεια διαχείρισης ραδιενεργών ουσιών. Το ραδιενεργό Ιώδιο χορηγείται ενέσιμα, συσσωρεύεται στον θυρεοειδή αδένα και καταστρέφει τον μη φυσιολογικό ιστό. Η Γάτα πρέπει να νοσηλευτεί στην Κλινική έως ότου η ραδιενεργός ουσία αποβληθεί από τον οργανισμό. Αυτό μπορεί να χρειαστεί μερικές μέρες ή βδομάδες.

  Μαρία Στογιάννου

DVM (ΣΣΑΣ-ΑΠΘ) 

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Βρίσκεστε εδώ: Home Cura Animalis Blog Υπερθυρεοειδισμός Γάτας