Δημοσιεύθηκε σε Blog

Το κουνέλι ως κατοικίδιο

Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται διαρκώς ο αριθμός των ανθρώπων που επιλέγουν να αποκτήσουν ένα κουνελάκι ως κατοικίδιο ζώο. Βασικός λόγος για την επιλογή αυτή δείχνει να είναι η άποψη ότι τα κουνέλια δε χρειάζονται τόση φροντίδα κι αφοσίωση όση ένας σκύλος ή μία γάτα. Πολύ συχνά το κατοικίδιο προορίζεται για να συμβιώσει με μικρά παιδιά, που δε θα μπορούσαν να αναλάβουν για παράδειγμα την ευθύνη να ταḯζουν το σκύλο ή να τον βγάζουν βόλτα. Ως ζωντανοί οργανισμοί όμως, τα κουνελάκια έχουν κι αυτά ιδιαίτερη ανάγκη από συγκεκριμένη φροντίδα, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, ακόμη κι εκπαίδευση

 

Τα κουνέλια ,ιδίως αυτά που αγοράζονται από υπεύθυνα pet-shop και προέρχονται από σωστά εκτροφεία, σπανίως μας απασχολούν με μεταδοτικά για τον άνθρωπο νοσήματα. Όταν αυτό συμβαίνει, συνήθως αφορά σε παρασιτικά νοσήματα (π.χ. ψύλλους, ενδοπαράσιτα-«σκουληκάκια»). Θα ήταν φρόνιμο παίρνοντας ένα κουνελάκι, να το προσκομίσετε σε έναν κτηνίατρο που ασχολείται με τέτοια ζώα, προκειμένου να γίνει ένας πρώτος κλινικός έλεγχος, μια αποπαρασίτωση και μία ενημέρωση για τη σωστή διαχείριση και διατροφή του κουνελιού. Τελευταία, κυκλοφορεί κι εμβόλιο το οποίο προτείνεται για τα κατοικίδια κουνελάκια, κατά της μυξωμάτωσης και της αιμορραγικής νόσου του κουνελιού, που είναι οι δύο σημαντικότερες ασθένειες από τις οποίες κινδυνεύουν (δε μεταδίδονται στον άνθρωπο). Μη διστάσετε να αναφέρετε στον  κτηνίατρο οποιαδήποτε αλλαγή στη συμπεριφορά , την όρεξη  ή τη διάθεσή του, καθώς είναι σημαντικό να αντιμετωπιστεί άμεσα οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει. Με αυτό τον τρόπο θα είναι περισσότερες οι πιθανότητες να το βοηθήσετε να το ξεπεράσει πιο εύκολα. Έτσι, κι εσείς θα φροντίσετε πιο σωστά το κατοικίδιό σας, χαρίζοντάς του μακροβιότητα και ποιότητα ζωής, κι εκείνο θα είναι υγιές και χαρούμενο. 

kouneli2Παλαιότερα, που οι γνώσεις και τα μέσα (διατροφή, φάρμακα) που διαθέταμε ήταν πιο περιορισμένες, ένα κουνελάκι ζούσε κατά μέσο όρο 4-5 χρόνια. Τα τελευταία ωστόσο χρόνια, έχουμε στη διάθεσή μας εξειδικευμένες τροφές και φάρμακα για κουνελάκια, οι γνώσεις για τη φροντίδα και την ιατρική περίθαλψη του κουνελιού διαρκώς εμπλουτίζονται, με συνέπεια να αυξάνεται ο μέσος όρος ζωής στα 7-8 ακόμη και στα 10 χρόνια. Γενικά όμως, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι πρόκειται για ένα ζώο με μικρότερο μέσο όρο ζωής από ένα σκύλο ή μια γάτα, καθώς κι αρκετά ευαίσθητο, περισσότερο ευαίσθητο από τα κατοικίδια που προαναφέραμε.  

Το κουνέλι ανήκει ,μαζί με το λαγό, σε μια κατηγορία θηλαστικών που ονομάζονται λαγόμορφα. Έχει πολύ μακρυά και δυνατά πίσω πόδια , αλλά τα οστά του είναι πολύ λεπτά κι εύθραυστα, γεγονός που τα κάνει ευάλωτα σε κατάγματα, με ασήμαντη πολλές φορές αφορμή (π.χ. να πέσει από την αγκαλιά μας ή να προσπαθήσει να ξεφύγει αν το κρατάμε πολύ σφιχτά κι από τη δύναμη που θα ασκήσει το ίδιο στο σκελετό του να προκύψει κάταγμα σε κάποιο άκρο του ή ακόμη χειρότερα στη σπονδυλική στήλη). 

Εκτός από τα δόντια που βλέπουμε με γυμνό μάτι, έχει κι άλλα δόντια μέσα στο στόμα, τα οποία μπορούν να εξεταστούν μόνο με ειδικό εργαλείο από τον κτηνίατρο. Μάλιστα τα δόντια του κουνελιού μεγαλώνουν διαρκώς και τρίβονται με τις τροφές που καταναλώνει, ώστε να μένουν μόνιμα σε ένα φυσιολογικό μέγεθος. Κάποιες φορές λόγω μη καλής σύγκλεισης (εφαρμογής της πάνω και της κάτω γνάθου) ή λόγω τραυματισμού, τα δόντια αρχίζουν και μεγαλώνουν πέρα από το φυσιολογικό ύψος, δημιουργώντας πρόβλημα στη λήψη τροφής από το ζώο, πόνο, ακόμη κι αποστήματα στο στόμα του. Συνεπώς πρέπει να εξετάζουμε συχνά (τουλάχιστον 2-3 φορές το χρόνο) τα δόντια του κι αν διαπιστώσουμε ότι εμφανίζεται κάποιο πρόβλημα, να παρέμβουμε εγκαίρως.   

Για  τη σωστή λειτουργία του πεπτικού του συστήματος, τη στοματική του υγεία και γενικότερα τη σωστή ανάπτυξη και διαβίωσή του, ένα κουνέλι είναι απαραίτητο να έχει κατάλληλη διατροφή. Αυτή περιλαμβάνει άφθονη ποσότητα αποξηραμένου χόρτου («σανός»), περιορισμένη ποσότητα συμπυκνωμένης («ξηρής») κουνελοτροφής και μικρή ποσότητα χλωρών λαχανικών καθημερινά. Το αποξηραμένο χόρτο πωλείται συσκευασμένο στα pet shop, ειδικό για κουνελάκια και πρέπει από νεαρό να συνηθίσει να το τρώει και να το έχει πάντα στη διάθεσή του. Οι ξηρές τροφές βγαίνουν σε διάφορους τύπους, αναλόγως με την ηλικία (νεαρό, ενήλικο, υπερήλικο), το μέγεθος (κανονικό κουνέλι ή νάνος) και τη σωματική του κατάσταση (light τροφές για υπέρβαρα κουνέλια). Πρέπει να χορηγούνται σε περιορισμένη ποσότητα (περίπου 25 γραμμάρια ανά κιλό σωμαρικού βάρους του ζώου την ημέρα), καθώς έχουν πολλές θερμίδες και λίγες φυτικές ίνες. Αν το ζώο δείχνει να προτιμάει κάποια από τα συστατικά της τροφής του και κάποια άλλα να τα αποφεύγει, καλό είναι να προτιμήσετε μια τροφή σε ομοιόμορφα pellets, ώστε να τρώει από όλα και να παίρνει όλα τα συστατικά σε σωστές ποσότητες. Τέλος, πράσινα φυλλώδη λαχανικά καλά πλυμένα και στεγνωμένα μπορούν και καλό είναι να ταḯζονται σε μικρές ποσότητες (ένα μικρό πιατάκι κάθε μέρα), ενώ τα φρούτα μπορούν να δίνονται περιστασιακά ως λιχουδιά, αποφεύγοντας αυτά που είναι πλούσια σε σάκχαρα. Ομοίως, τρόφιμα πλούσια σε σάκχαρα (ψωμί, όσπρια, δημητριακά, καλαμπόκι, σοκολάτα) δε πρέπει ποτέ να δίνονται στα ζώα αυτά. Αλλαγές στη δίαιτα και εισαγωγή σε αυτή νέων μορφών τροφής (πχ χλωρά λαχανικά), πρέπει να γίνοντα σταδιακά για την αποφυγή εμφάνισης διάρροιας. Το νερό πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμο , καθαρό και να ανανεώνεται καθημερινά.  

kounel3Τα κουνελάκια είναι ζώα ευαίσθητα που στρεσσάρονται πολύ εύκολα. Είναι σημαντικό να μην αφήνονται σε ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας (έντονο κρύο ή ζέστη), βροχή, ρεύματα αέρα κι έντονους θορύβους. Πρέπει να ζουν σε ένα άνετο για το μέγεθός τους κλουβί και να έχουν ένα σημείο (σπιτάκι ή υπόστεγο) μέσα σε αυτό, που θα τους επιτρέπει να κρύβονται αν το επιθυμούν ή αν τρομάξουν από κάτι. Το ύψος του κλουβιού πρέπει να επιτρέπει στο ζώο να στέκεται όρθιο, ώστε να μπορεί να αυτοπεριποιείται το τρίχωμά του σε όλο το σώμα του.  Οφείλουμε να απομακρύνουμε καθημερινά (με ένα γάντι, ένα φτυαράκι ή χαρτί κουζίνας) το λερωμένο με ούρα τμήμα στρωμνής (πχ ροκανίδι) και 2-3 φορές την εβδομάδα να αλλάζουμε όλη τη στρωμνή και να πλένουμε το κλουβί. Κλουβιά με συρμάτινο δάπεδο καλό είναι να αποφεύγονται, καθώς ναι μεν βοηθούν στο να απομακρύνονται οι ακαθαρσίες αλλά συχνά δημιουργούν προβλήματα στα πέλματα λόγω τραυματισμού τους. 

Τα περισσότερα κουνελάκια ζουν συνήθως στο κλουβί τους και κάποιες ώρες της μέρας αφήνονται ελεύθερα στο σπίτι για να ασκούνται. Κάποια μπορούν να εκπαιδευτούν ώστε να χρησιμοποιούν το κλουβί ως τουαλέτα, εφ’όσον με κάποιο είδος ράμπας τα βοηθήσουμε να μπορούν με ασφάλεια (αποφυγή τραυματισμών) να μπαινοβγαίνουν μόνα τους στο κλουβί. Η άσκηση είναι σημαντική γιατί τα βοηθάει στο να έχουν σωστό σωματικό βάρος και να μη χάνουν το ενδιαφέρον τους, αλλά πρέπει να προσέχουμε το περιβάλλον στο οποίο τα αφήνουμε ελεύθερα, προς αποφυγή τραυματισμών και άλλων ατυχημάτων (πχ κατάποση βλαπτικών ουσιών, πτώσεις από ύψος κλπ).

Το κουνέλι είναι ένα ζώο που ολοένα και περισσότερο κερδίζει τη θέση του ανάμεσα στα «κλασσικά κατοικίδια» όπως ο σκύλος και η γάτα. Με σωστή φροντίδα και διατροφή θα το έχετε για χρόνια κοντά σας, για να σας χαρίζει τη συντροφιά του!!!!     

 

Βρίσκεστε εδώ: Home Cura Animalis Blog Το κουνέλι ως κατοικίδιο